میشمرد

خورده کلاغها سالها

روی برجکش دید میزدند

تنمردگی حیات را

وقتی

مردانی خوابالوده  برای

مفهومی دریغ  شاید وطن

شاید هورمونهایی ناطق

با طبل بزرگ زیرپای چپ

بر بدنش میکوفتند

و اب از ابشان تکان نمیخورد

پوتین ها

روانه ی تاریخ میشدند

مردان روانه ی جنگ

سربازخانه

درگیر دیوارنوشته هایی

که در سرش رژه میرفتند

اما کلاغها

هیچ گاه نفهمیدند

خانه ای

با هم اغوشی سیمهای خاردار

زنی بود که ارایش نظامی داشت...